Bu yıl Atatürk’ün Samsun’a çıkısının 91. yılı.
Ama ne yazık ki gençler kendilerine armağan edilen bu mutlu günü düşünecek durumda değiller.
İşsizler… Umutsuzlar… Çaresizler…
Bundan birkaç ay önce Muğla’da dershane taksitlerini ödeyemediği için bir annenin cezaevine düşmesi neticesinde 18 yaşındaki oğlu intihar etti, hayatını kaybetti. Bu olay sistemdeki tartışmalara neden oldu.
Özel okul ve dershane taksitlerini ödeyemeyen, bir sürü veli ve okul idaresi mahkemelik olmuş. Bir sürü özel okul ve dershane de aidatlar ödenemediği için krize girmiş, kapandı kapanacak… Bu gibi durumlar çocukların başarısını fazlası ile geriye götürüyor.
Zaten öğrencilerimiz, sınav kıskacına sıkışmış durumda. Haziran ayı, ilköğretim ve lise öğrencilerinin sınav ayı.Sınavlar arttıkça buna bağlı olarak okullar etkisizleşiyor, dershaneler çoğalıyor.
Gençlerimiz sanki sınav değirmenlerinde öğütülüyor.
Milliyet gazetesinin 7 nisan tarihli sayısında verilen rakamlara göre, 1,5 milyon öğrenci dershanelere devam ediyor.1970’te Türkiye’de 200 kadar dershane varken, 2009raamlarına göre bunların sayısı 4 bin 222’ye çıkmış. 45 bin aile, Muğla’daki faciayı yaşayan aileyle benzer sıkıntılar içindeymiş.
Hani ilköğretim “zorunlu ve parasız” dı.
Egitim, dershane sistemi nedeniyle paralı hale getirildi.
Bir zamanlar devlet okullarındaki öğretmenler özel okul ve dershanelerdeki öğretmenlerden çok daha az maaş alıyorlardı. Birçok öğretmen özel okullara yönlendi. Bazı veliler de özel okullara yönlendirildi. Devlet okullarının kalitesi düştükçe düştü.
Üniversite sınavlarını bahane ederek sınavlar yaklaştıkça lise son sınıflarda öğrenci kalmadı.
Üniversitelere giriş umuduyla dershaneler yığıldıkça yığıldı. Özel okullar, dershaneler çoğaldıkça çoğaldı. Devlet okullarına atanamayan öğretmenlerin bir kısmı dershanelere geçti.
Şimdi buralarda çalışan öğretmenlerin çoğu boğazı tokluğuna çalışıyor.
Aslında yüksek öğrenim yapmak, gençlere diploma kazandırsa bile bir işe girmek için yeterli değil. Yalnız öğretmenlik eğitimi almış 320 bini genç işsizlikten kıvranıyor.
Amaç, gençleri Anadolu liseleri, fen liseleri, üniversite sınavı yarışına sokmak değil, onlara iş bulmak olmalıdır.
Yetkililer, gençlerin gençlik bayramlarını kuru kuru kutlamak yerine işsizliklerine, umutsuzluklarına, çaresizliklerine çözüm bulmalıdır.
(1)(1)(1)(2)(1)(1)(1).jpg'))
(1).jpg)
.jpg)
(1).jpg)
.jpg)
.JPG)
.jpg)
Öylede ihtiyacımız vardı ki. Yaşadığımız şu hengâme dolu hayat içinde. Belimizi doğrultup soluklanmaya, kendimizi dinlemeye.